اینجا

اری اینجا

در همین دنیا ی بی پروا

در نفسی پر ز شقایق بودن

و از این زندگی پر ز امید  به کجا خواهم رفت؟

به کجا خواهم خواند

به کدامین نفسی من نگران خواهم شد

تو میان همه ی برگ شقایق هایی

تو نسیمی به سر این همه اشفتگیم

به کجا من خواندم؟

بر سر عشق چرا ؟

که کجا میشود اسان همه مشکل هایم

همه مشکل هایم؟؟

اینک از خود پرسم

مشکلی بوده ست با غم خواندن 

نفسم از نفس تو به شقایق بشتافت 

و کجا؟ و کجا کی بگفتا ؟

تا شقایق هست زندگی باید کرد؟

دم او گرم که این را به من اموخت و من 

در کنارت به شقایق برسم